Kadın olmak; nezaketle yaşamaktır, şefkat duyabilmektir, yumuşak bir kalpten hayata pencere açmaktır.
Kadın olmak anne olmaktır. Doğursun, doğurmasın her kadın ana yüreğine sahiptir. Dişi enerji, kucaklar bizi, bağrına basar.
Bir kadın fedakarlık yaparken, hiç rahatsızlık vermez etrafına. Söylenmez, şikayet etmez.
Uykusuz geceler, yorgun bir beden onu asla yıldırmaz.
Çoğu kadın egosunu daha iyi törpüler. Bu nedenle, kavgaları genellikle kadınlar bitirir.
Onlar bilirler; yaşanan her gün çok kıymetlidir. Kadınlar hayatı eğlenceli hale getirmeyi daha iyi becerirler.
Dişi enerjiye çok ihtiyacımız var. Anne sevgisine, kucaklanmaya, değerimizin bilinmesine , ilgi ile bizi dinleyen bir kalbe susadık. O şefkat dolu, yumuşacık enerji ortaya çıksın hepimizin içinden; görünür olsun artık. Birbirimize güzellikler verelim sadece. Yıkıcı enerji dönüşsün, yerini yapıcı, olumlu bir enerjiye bıraksın.
İçimizdeki anlayış ve hoşgörü akıcı hale gelsin. Merhametin ve huzurun sesini duyabilsin varlıklarımız.
Düşüncemiz temizlensin. Güzel bakalım, güzel görelim hep. Bazen de görmezden gelelim, kusura bakmayalım. Kusur örtelim, üstünü açmayalım.
Bir anne yumuşaklığı ile yaklaşalım birbirimize. "Ne kadar değerliyim, ne çok seviliyorum." hissedilsin kalplerde.
Eğilelim birbirimize, bükelim ben'leri... İnsan olmanın tadına varalım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder